Мемлекеттік басқару жүйесінің тұрақтылығы, ең алдымен, институттардың нақты өкілеттіктері мен олардың өзара жауапкершілігіне байланысты.
Қазақстан Республикасының Конституциясы мемлекеттік органдардың қызмет ету негіздерін айқындап, олардың құзыреті мен өзара іс-қимылының құқықтық шеңберін белгілейді.
Мемлекеттік басқару жүйесінде әрбір институт өзіне жүктелген міндеттерді белгіленген өкілеттіктер аясында жүзеге асырады. Бұл ретте билік тармақтары мен мемлекеттік органдар арасындағы жауапкершіліктің нақты бөлінуі маңызды мәнге ие.
Конституциялық Соттың қызметі Конституцияның үстемдігін қамтамасыз етуге бағытталған. Ал жергілікті деңгейде мәслихаттар аумақтың әлеуметтік-экономикалық дамуына қатысты мәселелерді қарауға және жергілікті маңызы бар шешімдерді қабылдауға қатысады.
Осындай институционалдық тетіктер мемлекеттік басқарудың құқықтық негізін қалыптастырады.
